W klasie 3a udowadnialiśmy, że słowa, które wypowiadamy, mają ogromną moc. Choć są niewidzialne, potrafią budować albo niszczyć, leczyć albo ranić, dawać nadzieję albo ją odbierać. Każde słowo niesie w sobie energię – intencję, emocję i znaczenie, które wpływają nie tylko na innych, ale także na nas samych.
Kiedy mówimy coś z miłością, wsparciem i szczerością, tworzymy przestrzeń bezpieczeństwa i zaufania. Takie słowa potrafią podnieść człowieka w najtrudniejszym momencie, dodać siły, zmienić bieg dnia, a czasem nawet życia. Z drugiej strony, słowa wypowiedziane w gniewie czy pogardzie zostawiają ślady na długo – często głębsze niż czyny.
Słowa są też magiczne, bo mają moc kreowania rzeczywistości. To, co mówimy o sobie, staje się naszym wewnętrznym głosem. Jeśli często powtarzamy „nie dam rady”, „jestem słaby”, zaczynamy w to wierzyć. Ale kiedy mówimy „uczę się”, „dam radę”, „jestem wystarczający” – stopniowo budujemy w sobie siłę. W tym sensie słowa są jak zaklęcia: powtarzane wystarczająco często, zaczynają działać.
Ważne jest więc, by mówić świadomie. Zanim coś powiemy, warto zapytać: czy to, co mówię, wnosi dobro? Czy pomaga, czy rani? Słowa nie znikają bez śladu – zostają w pamięci, w sercu, w relacjach. Dlatego warto wybierać je z uważnością, jakby były czymś świętym. Bo w pewnym sensie są – mają moc zmieniania świata, zaczynając od nas samych.
Kamila Florek
Małgorzata Kukla-Krestian
